Gelukkig is overspel afgelopen; kunnen zij ook weer verder met hun leven.

Wat is waar? Wat is waarheid? Verzint een mens dat zelf of neemt een mens dat van een ander aan?

Ik ben waarachtig blij met mijn werk. Tot op zekere hoogte pas ik ambtshalve waarheidsvinding toe op het schrijven van mijn vonnissen. En wat houd ik dan van waarheid!

Ik begrijp nu pas het motief van mensen die een moord plegen in de relationele sfeer.

Mannen zijn verschrikkelijk, daarom heb ik besloten om advocaat te worden. Koste wat het kost.
Waarvan akte.

Elke nacht, of ja,
eigenlijk is het dan
nog avond. Maar elke
nacht, dus,
ga ik met de mooiste
glimlach slapen.

Ik leer het mooiste vak.

En, oh ja,
Macht komt dan door
die kennis
van het vak.

Het leven zonder man is geweldig. Prachtig. Heerlijk. Zakelijk. Ik voel me oneindig veel mooier zonder hem. Of ik durf mooier te zijn zonder hem. Ik geniet er waanzinnig van, want eigenlijk is je eigen leven toch het mooiste en het belangrijkste. Niet dat van hem, wat ik twee jaar heb gedacht. Het leven zonder man is geweldig!

Terwijl ik super hoge cijfers haal en ik alles heb gehaald van de afgelopen tentamenweek, voel ik me weer niet blij. Ik ben wel blij geweest, hoor. Zeker wel! Maar nu niet meer.
Ik kan niets meer. Denk ik.
Ik vind ineens alles zo moeilijk, moet zoveel nadenken en er komt maar geen einde aan de gesprekken die ik met mezelf voer. Waarom gevoel ik dit?

Uren colleges voorbereiden en vervolgens slapend het werkcollege doorbrengen. Tot diep in de nacht opdrachten maken en kwart voor negen het eerste college volgen. Oh, studeren is echt bijna net zoals werken. Maar het is nog wel studeren, want je bent vrij in je gaan en staan! De motivatie voor het studeren ligt voor mij in het recht.

Wat was dat prachtig. Dat de zon scheen.

Ik huil maar en ik huil maar als ik je stem door de telefoon hoor. Komt dat nu echt omdat ik je zolang niet heb gezien en gesproken?
Misschien moet je me maar niet meer bellen.